...!دیوونه

من مي دانم كه دل شما مانند دريا پاك است، پس چرا اى سرور امّت، ظهورت را تجلّى نمي كنى؟! طوفانهاى دريا براى شما حباب است؛ پس آخر چرا ما را در اين سرزمين آفتاب، چشم انتظار گذاشته ايد؟! روييدن خورشيد از خاك، معناى وجود تو را مي دهد و بهار را در نام شما مي جويم.

 عزيز دلم! چه شبها و روزها كه نام تو را بر زبان جارى ساختم و با يادت هميشه دلم آهنگ انتظار را مي نوازد و با پاى برهنه در جاده هاى انتظار قدم برمي دارم.
 
 گلدسته هاى مسجد جمكران در خيال رسيدن نام زيبايت به گوششان در اوج آسمان دعا مي خوانند و گنبد جمكران در زير آسمان غم آلود دلهاى عاشقان چشم انتظار، كبوتر تو مي باشد! عاشقانى كه به مسجدجمكران مي آيند، سر بر ديوار جمكران مي گذارند و با چشمانى اشكبار تو را ياد مي كنند و با دل سوخته شان شما را صدا مى زنند. خوب مي دانم كه مرا نيازى به گفتن اين حرفهاى غمگين نيست، چرا كه شما در چشمهايتان روشنايى است كه اينها را مي بينيد. اى منتهاى مهربانى! هر روز جمعه عاشقان منتظر آمدنت هستند و ثانيه هارا به خاطر ديدنت مي شمارند؛ چرا كه همه هفته به اميد جمعه مي مانيم و هنگامى كه جمعه فرامي رسد زمين و زمان بوى تو را مي دهد؛ امّا غروب جمعه دلم را مي شكند و هنگامى كه جمعه مي رود دلم مي گيرد، چرا كه روزى كه وعده داده اى كه خواهم آمد بدون تو سپرى شد!
 
 اى محبوب دلها!
 
 تمام هستي ام را خاك قدمت مي كنم تا شايد نظرى به جاده دلم بيندازى ، چرا كه تو آفتاب يقينى، كه اميد فرداها هستى، تو بهار رؤيايى كه مانند طراوت گل سرخ مي مانى و نرم و سبز و لطيفى ، تو معنى كلمات آسمانى هستي كه دستهايش براى آمدنت به زمين دعا مي كند.
 
 اى تجسّم مهربانى!
 
 غيرت آفتاب و جلوه زيبايى ماه تو را توصيف مي كنند و نفس آب تو رامعنى مي كند و نبض خورشيد تو را وصف مي كند.خوب مي دانم كه تو مي آيى؛ آرى تو مي آيى همانطور كه وعده كرده اى و آنگاه است كه كلمه انتظار را از لغتنامه ها پاك خواهيم كرد.
 
 پس اى تمام زيبايى!
 
 بيا تا براى هميشه فريادرس عاشقان موعود باشى.