تهاجم ملخ‌‌ها به صورت انبوه، فاجعه‌ای برای کشتزارها و کشاورزی منطقه مورد حمله است. سؤالی که مدت‌ها ذهن دانشمندان را مشغول کرده بود، این بود که چرا ملخ‌ها که در شرایط عادی به صورت تنها و منفرد در بیابان‌ها زندگی می‌کنند، در شرایط خاصی مثل زمان فراوان شدن غذا بعد از ریزش باران، به صورت دسته‌های میلیاردی به مزارع حمله می‌کنند و آنها را برهنه از محصولات می‌کنند.

جمعه پیش، گروهی از پژوهشگران  بریتانیایی و استرالیائی مقاله در ژورنال ساینس Science چاپ کردند که پاسخی است برای این پرسش قدیمی.

جالب است که همان میانجی شیمیایی عصبی که در مغز انسان، در ایجاد احساساتی مثل ترس، پرخاشگری، خلق، اشتها و میل جنسی مؤثر است، در هجوم گروهی ملخ‌ها هم نقش دارد.

نام این ماده شیمیای سروتونین است. دانشمندان دریافته‌اند که وقتی ملخ‌ها به صورت گروهی سامان پیدا می‌کند، میزان سروتونین در مغزشان سه برابر می‌شود.

این کشف علمی بسیار مهم است، چون در آینده باعث ایجاد شیوه‌های نوینی خواهد شد که از تهاجم ملخ‌ها جلوگیری خواهد کرد. ملخ‌ها ۲۰ درصد اراضی زمین به خصوص در آفریقا و چین را مورد گزند خود قرار می‌دهند و بنابراین پیدا کردن راهی برای جلوگیری از تخریب آنها، اهمیت فراوان دارد.

این پژوهش به وسیله گروهی به رهبری حشره‌شناسی به نام Michael L. Anstey از دانشگاه آکسفورد انجام شد.

در آزمایش‌هایی که آنها انجام دادند، متوجه شدند که تزریق سروتونین به ملخ‌ها باعث تمایل آنها به ایجاد گروه خواهد شد و بر عکس وقتی مهارکننده‌های سروتونین به ملخ‌ها تزریق می‌شد، آنها رفتار انزواطلبانه پیدا می‌کردند.

داروهای زیادی مثل داروهای ضدافسردگی و ضدتهوع با تأثیر بر میزان سروتونین در مغز انسان، اثر خود را اعمال می‌کنند. آیا دانشمندان می‌توانند راهی ارزان و عملی برای مهار کردن سروتونین در ملخ‌ها پیدا کنند؟

منبع: لوس آنجلس تایمز