...!دیوونه

با افزايش طول عمر انسان ها ، تعداد پدر بزرگ ها و مادر بزرگ ها روز به روز زياد مي شود. آنها به اين اميد زندگي مي كنند كه نظاره گر رشد نوه هاي خود باشند. در ساليان اخير پدربزرگ ها و مادر بزرگ ها مي توانند در به دست آوردن هويت فردي به نوه ها و گاهي اوقات فرزندان نوه هاي خود كمك كنند. همچنين آنها مي توانند با ابراز عشق بي قيد و شرط به نوه هاي خود و اميدوار كردن آنها به زندگي آينده نقش مهمي ايفا كنند. استقامت، ايجاد اطمينان خاطر، پند آموزي و آموزش ارزش ها، آرمان ها و عقايد صحيح ، از ديگر خصوصيات پدربزرگ ها و مادربزرگ هاست.

غالباً رشته ارتباطي ويژه اي پدر بزرگ و مادر بزرگ را به نوه شان نزديك مي كند: هر دوي آنها خارج از جريان معمول جامعه قرار دارند، زيرا بچه ها «خيلي جوان» و پدر بزرگ ها و مادر بزرگ ها «خيلي سالخورده» هستند. مثلاً ممكن است هنگامي كه بچه ها به سن نوجواني مي رسند، پدرها و مادرهايشان كه در جريان جامعه قرار دارند، گرفتاري ها و نگراني هاي عاطفي داشته باشند. از سوي ديگر پدر بزرگ ها و مادر بزرگ ها، كه از نظر جسمي و عاطفي از جامعه و مشكلات آن دورتر هستند، مي توانند با ديدي واقع گرايانه و گسترده به امور نگاه كنند. اين موضوع باعث مي شود آنها بدون قضاوت سطحي به مشكلات نوه هاي خود گوش دهند. بسياري از بزرگترها خاطراتي را كه در اين دوره از زندگي از پدر بزرگ و مادر بزرگ خود به ياد دارند با علاقه بسيار تعريف مي كنند و احساسات خود را با جملاتي از اين قبيل بيان مي دارند:

- «بدون كمك پدر بزرگ و مادر بزرگم هرگز نمي توانستم اين كار را انجام دهم».

همچنين پدر بزرگ ها و مادر بزرگ ها از طريق عمل به روش هاي ذيل مي توانند در پيشرفت نوه هاي خود تأثيرات عميقي بر جا بگذارند:

1 - آشكار كردن هويت نوه هاي خود- پدر بزرگ ها و مادر بزرگ ها پل هاي ارتباطي زنده اي به گذشته هستند، بنابراين حس هويت را در نوه هاي خود زنده مي كنند و در شناخت اجدادشان به آنها كمك مي نمايند. آنها مي توانند نقش يك مورخ خانوادگي را بازي كنند و از اين طريق حس قدرداني نسبت به پيشينيان را در خانواده ايجاد كنند. آنها با بازگو كردن خاطره هاي كودكي خود و تعريف نمودن داستان هايي در باره فرزندانشان (پدر و مادر نوه ها) حس وابستگي به خانواده را در نوه هاي خود به وجود مي آورند. بدين ترتيب نوه ها احساس مي كنند خانواده اي كه به آن تعلق دارند به آنها عشق مي ورزد و از اين طريق به خودباوري و اعتماد به نفس مي رسند.

بزرگترين هديه پدر بزرگ ها و مادر بزرگ ها به نوه هايشان، عشق و حمايت بي قيد و شرط است. تحقيقات نشان مي دهد ارتباط ميان پدر بزرگ ها و مادر بزرگ ها و نوه هايشان، بعد از ارتباط بين والدين و فرزند، عميق ترين نوع ارتباط است.

2 - ايجاد اميدواري به زندگي آينده- پدر بزرگ ها و مادر بزرگ ها به نوه هاي خود نشان مي دهند بالا رفتن سن به معناي كسل شدن يا كسل كردن ديگران نيست. آنها با ادامه تلاش براي يادگيري، فعال ماندن، انجام دادن و لذت بردن از سرگرمي هاي مختلف و فعاليت هاي جسمي و فكري به نوه هاي خود نشان مي دهند در هر سني كه باشند مي توانند آينده درخشاني داشته باشند.

پدر بزرگ ها و مادر بزرگ هايي كه با زمان خود هماهنگ هستند و از آنچه در اطرافشان مي گذرد آگاهند، حس اعتماد بيشتري در نوه هاي خود ايجاد مي كنند و بيشتر بر آنها تأثير مي گذارند. اگر آنها پر انرژي، هدفمند و خوش خلق باشند اين پيام را انتقال مي دهند كه «زندگي شيرين است ؛ حتي در سالخوردگي.»

3 - استقامت و ايجاد اطمينان خاطر- بسياري از پدر بزرگ ها و مادر بزرگ ها مانند صخره هاي محكمي براي افراد فاميل هستند كه همواره اعضاي آن در هنگام نياز به كمك، به آنها مراجعه مي كنند. از آنجايي كه همه پدربزرگ ها و مادربزرگ ها در طول زندگي با سختي هاي زيادي مواجه شده اند، مي توانند به نسل هاي بعد از خود اطمينان دهند كه آنان نيز قادرند در مواقع سختي بردبار باشند.

4 - پند آموزي- پدر بزرگ ها و مادر بزرگ ها معدني هستند كه ذخاير ارزشمندي از اطلاعات، تجربه، اندرز، استعداد و مهارت در وجودشان نهفته است. بنابراين آنها مي توانند با استفاده از توانايي هايشان راهي براي سپري كردن اوقات خود با نوه هايشان پيدا كنند. بعضي از اين راه ها خواندن كتاب، تعريف كردن داستان و آموزش مهارت هاي مختلف از جمله باغباني، قلاب بافي، آشپزي و تعمير اتومبيل است. پدر بزرگ ها و مادر بزرگ ها با سپري كردن اوقات خود در كنار نوه هايشان نه تنها مي توانند مهارت هاي خود را به آنان آموزش دهند، بلكه فرصتي به دست مي آورند تا با آنها صحبت كنند، به حرف هايشان گوش دهند، آنها را نصيحت كنند و تجربيات و اعتقادات خود را با آنها در ميان گذارند.

5 - آموزش ارزش ها، آرمان ها و عقايد صحيح- يكي از بهترين راه هاي آموزش به بچه ها نشان دادن نمونه هاي عملي به آنان است. بيشتر بچه ها بسيار تيزبين هستند و هرچه بزرگترها انجام مي دهند تقليد مي كنند. آنها اصول اخلاقي صحيح را با توجه به گفته پدر بزرگ ها و مادر بزرگ ها و نحوه عملكرد آنها ياد مي گيرند.

براساس يك تحقيق كلي پدر بزرگ ها و مادر بزرگ ها همراه با نوه هاي خود به فعاليت هاي بسياري مي پردازند از جمله: لطيفه گفتن و شوخي كردن، پول دادن، صحبت كردن در باره رشد و بلوغ، مشورت كردن در باره مشكلات، ايجاد نظم و انضباط در امور، به سفرهاي يك روزه رفتن، آموزش يك مهارت يا بازي، تلويزيون تماشا كردن و صحبت در باره اختلافات پدر و مادر با فرزندان.

با توجه به مطالب فوق، پدربزرگ ها و مادربزرگ ها، نقش بسيار مهمي در پيشرفت فرزندان دارند. بنابراين والدين بايد به فرزندان خود اجازه دهند تا آنجا كه مي توانند اوقات خود را با پدربزرگ ها و مادربزرگ هايشان سپري كنند.

ترجمه : نازنين نيكوسرشت ( روزنامه شرق)