...!دیوونه

مردم فلسطین پیش از جنگ جهانی دوم در سال 1948 مطلقا از غذاهای کنسروی استفاده نمی کردند و سبزیجات و میوه ها و حبوبات را از زمین های کشاورزی و باغ های خود به دست می آوردند ، شیر را از چهارپایان خود می گرفتند و مواد لبنی را در خانه هایشان درست می کردند، لذا خانواده فلسطینی در زمینه غذا تقریبا خودکفا بود و یک هسته مثبت در جامعه به حساب می آمد، زیرا از آنچه می کاشت، می خورد و سربار جامعه نبود.

برخی از غذاهای فلسطینی با مهمانی ها و ولیمه هایی مرتبط بود که برای افراد مهم خانواده پخته می شد و گروهی دیگر با شرایط مختلف مانند ایام تعطیلات و جمع شدن تمامی افراد خانواده ارتباط داشت.
بسیاری از غذاهای فلسطینی نیز با غذاهای عربی دیگر مشترک می باشند.

از مشهورترین غذاهای فلسطینی، غذای "مسخن" است که از نوعی نان به نام "طابون" درست می شود و روی آن مرغ و پیاز و سماق و روغن زیتون می ریزند.

از دیگر غذاهای مشهور فلسطین می توان به سیب زمینی توپر، ماهی با آرد سوخاری، تخم مرغ با گوجه فرنگی، مناقیش الزعتر، آش عدس، عدس پلو، کوفته با آرد و گوجه فرنگی، کباب، مرغ شکم پر و ... اشاره کرد.

"سهام بغدادی زعرب"، که یک زن فلسطینی الاصل است و در حال حاضر با خانواده خود در رام الله زندگی می کند، پس از تلاش های یهودیان برای نسبت دادن برخی از غذاهای فلسطینی به میراث یهودی و به خاطر اثبات هویت غذاهای فلسطینی، تمامی اطلاعات خود را در مورد غذاهای فلسطینی در یک کتاب جمع آوری کرده است.

وی تأکید می کند که اسرائیلی ها تلاش می کنند تا بسیاری از غذاهای ملی فلسطین مانند فلافل ، مقلوبه و مسخن را به میراث خود نسبت دهند؛ اما تلاش های آنها بی نتیجه مانده است.

سهام زعرب اولین زن فلسطینی است که در مقابل حملات یهود علیه میراث ملی فلسطین ایستادگی کرده و برای اثبات هویت فلسطینی، کتابی در مورد هنر آشپزی نگاشته است.

زعرب سخنرانی های بسیاری در خصوص غذاهای ملی در بسیاری از مؤسسات و دانشگاه ها از جمله دانشگاه نوتردام، دانشگاه پلی تکنیک، دانشگاه آزاد قدس، دانشگاه پرزیت، دانشکده عصریه، اتحادیه جمعیت های خیریه و دانشکده تکنولوژی فلسطین انجام داده است و از سوی وزارت آموزش فلسطین جهت همکاری در بخش اقتصاد منزل انتخاب شده است.

کتاب "آشپزی فلسطینی" به زبان انگلیسی نگاشته شده و در نوع خود بی نظیر است، زیرا مسائل را به زبان روز ارائه کرده و ادعاهای اسرائیل را در مورد غذاهای فلسطینی رد می کند.

این کتاب شامل 250 صفحه است و حق چاپ و توزیع آن توسط وزارت فرهنگ فلسطین خریداری شده ؛ اما با وجود اهمیت آن و دربرداشتن غذاهای جدید و غذاهای منقرض شده، هنوز به چاپ نرسیده است.