ای هم نشین خلوت خاموش نخل ها
تنهایی ات مباد فراموش نخل ها

بعد از تو چشم تشنه پرستی نداده است
آبی به ریشه های عطش نوش نخل ها

خم کرده است قامت شمشاد عشق را
سنگینی فراق تو بر دوش نخل ها

طبعم نوشته نام تو را با دوبیت اشک
بر قامت همیشه عزا پوش نخل ها

انگار یک قرابت دیرینه داشته است
نیزار ناله های تو با گوش نخل ها

امشب تو نیستی و برای گریستن
ما تشنه می رویم در آغوش نخل ها

 

سعید بیابانکی